Hondsrug College neemt afscheid van veteraan Etty Visser

Als lerares is Etty Visser wel gewend dat alle ogen op haar gericht zijn. Toch is het deze keer anders. Na ruim veertig jaar zwaait de oudgediende namelijk af als docent beeldende vakken. Ze begon op de Prinses Marijkeschool, de voorloper van het Hondsrug College, aan de Flintstraat. Daar gaf ze les in textiele werkvormen en handvaardigheid. Het vertrek van deze veteraan vraagt om een gepast afscheid en daar kan ze zeker op rekenen.

Mooie tijd

De uit Zwolle afkomstige Visser verruilt Angelslo voor het ouderlijk huis in de Hanzestad. Het Hondsrug College neemt ze in gedachten mee. Op haar jaren in Emmen kijkt ze namelijk met veel plezier en tevredenheid terug. ‘Ik ben zoveel leuke en bijzondere mensen tegengekomen. Het was echt een mooie tijd waarin ik veel geleerd heb.’
Vooral het werken in de drie schoolgebouwen was voor haar speciaal. ‘Het contact tussen de afdelingen blijft me bij. Een brugklasser uit de Es gaat net zo makkelijk om met iemand uit de Brink of een vwo’er uit de Marke of andersom. Voor een Hondsrugger is dat de gewoonste zaak van de wereld, maar dat is niet vanzelfsprekend. Daar mag je als school best trots op zijn.’

Wagonnetje

De gebouwen mogen dan bijzonder zijn. De leerlingen houden een speciaal plekje in haar hart. Voor hen had ze altijd een luisterend oor, maar voor leerlingen met problemen ook een duidelijke boodschap. Etty: ‘Je bent het wagonnetje dat uit de bocht is gevlogen. Ik zet je weer op de rails.’ Als docent leerde ze kinderen niet alleen knopen aanzetten, timmeren, koken of typen. Ook leerlingen helpen een plekje in de maatschappij te vinden hoorde erbij. ‘Pas nog sprak een winkelmedewerker me aan. Kunt u het vinden mevrouw Visser? Bleek het een oud-leerling te zijn die vertelde dat hij goed terecht was gekomen. Mijn dag kon niet meer stuk’, aldus een terugkijkende bijna oud-Hondsrug medewerker.

Hondsrug College neemt afscheid van veteraan Etty Visser