1e prijs columnwedstrijd

Al een aantal jaren organiseert de sectie Nederlands een columnwedstrijd voor de leerlingen van vwo-6.

Ook dit jaar was de jury weer verrast door de grote verscheidenheid aan leuke, originele, maatschappelijk betrokken en persoonlijke columns. Het was dan ook niet eenvoudig de drie winnende columns te kiezen. Vandaag kunt u genieten van de laatste column van winnaar Milan Eijkman.

 

Het jaar van het nieuwe oude normaal

De melding “bedankt voor uw bestelling” geeft mij een gevoel van schuld én geluk. Hoezeer ik ook op de hoogte ben van de allesverwoestende kracht van overconsumptie, het is verslavend.

In het nieuwe normaal zouden we met minder genoegen gaan nemen. Tevergeefs, het nieuwe jaar is in zicht en het lijkt enkel weer een herhaling van zetten te worden. De luxe vakanties zijn uitgesteld niet afgesteld. Met het lijstje goede voornemens in de hand nam ik mezelf voor om minimalistischer te leven, een kwartier later had ik alweer een bestelling geplaatst op Aliexpress. De welvaart en vrijheid om te kunnen kopen wat we maar wensen heeft enkel geleid tot het willen kopen omdat het kan. Heb ik echt zes verschillende telefoonhoesjes nodig? Nee, maar waarom niet.  

De grote gevolgen van klimaatverandering staan al op de stoep, tegelijkertijd kun je nog steeds voor een paar euro door heel Europa vliegen, worden er duizenden lege vluchten gemaakt en gaan er miljoenen containers op dieselschepen leeg terug naar China omdat we te veel blijven importeren. Het scheepscontainertekort geeft me wel de kans om tegen vrienden te klagen dat mijn hoesjes vier weken over de tocht van negentienduizend kilometer doen. Zodra de bestelling binnen is, laat ik trots de opdruk van de hoesjes zien: “save the planet”.

Grote bedrijven die dit stimuleren hebben schuld, maar zouden niet zo opereren als er geen vraag naar was. Klant is koning, bedrijven moeten doen wat we willen maar dat geeft ons klanten ook de verantwoordelijkheid om het koninkrijk in goede staat te houden.

De comfortabele wereld waarvan Nederlanders jarenlang hebben kunnen genieten zonder consequenties stort in. In plaats van het leggen van een nieuwe fundering zetten we een steiger neer zodat het lijkt alsof we actie ondernemen. Het ontbreekt de inwoners en politiek vaak niet aan de wil maar aan realisme.

Ik wil graag dat de gaskraan in Groningen dit jaar wordt dichtgedraaid, maar dan moet ik zelf ook de thermostaat dichtdraaien, ik wil dat iedereen een dak boven het hoofd heeft, maar dan moet ik niet zelf groter willen gaan wonen. Het is hypocriet want ik doe het zelf ook niet, niet uit onwil maar het hoger zetten van je verwarming is aantrekkelijk en binnen handbereik.

Zo zijn we tot een afspiegeling verworden van Rupsje Nooitgenoeg. Met het verschil dat we niet zullen ontpoppen tot vlinder maar tot strontvlieg, als een koning zittend op zijn afvalhoop.

Een werkelijk nieuw normaal kan alleen als we onze gewoontes laten varen, anders is het nieuwe normaal slechts een perceptie van het oude.

Milan Eijkman

1e prijs columnwedstrijd